خدمت جناب آقای دکتر مهراب صادق نیا( دامت برکاته)
باسلام. احتراما یادداشت حضرتعالی در باب مناسبت روز 28 صفر در خبرگزاری مهر را مطالعه ودر این باب نکاتی به ذهن متبلور گردید که جهت تامل به حضور تقدیم می گردد :
1-باعنایت به تحصیلات حضرتعالی و همچنین کارهای پژوهشی و مطالعاتی شما در باب فرق و ادیان ، شایسته این بود که قضاوت در باب مسائل مطروحه در یک مذهب را برپایه فعالیت های ظاهری هیئات و تشکل ها و نهادها بنیان ننهاده و بلکه طبق اصل پژوهش به باطن و ریشه موضوع رجوع می فرمودید . طبعا با نگاهی بسیار سهل به مدارک تاریخی موجود، تفاوت شهادت با رحلت حتی در مدارک اهل سنت برای شما قابل مشاهده بوده و انتخاب را برایتان ممکن می نمود.
2-از یک پژوهش گر بسیار بعید به نظر میرسد که نتیجه بحث تاریخی را برثمر یا بی اثر بودن د راخلاق جامعه مرتبط نماید . پژوهش گر حق گرا بایستی نتیجه حقیقی تحقیق را ارائه نموده و از تاویل آن به غیرحق خودداری نماید.اینکه چقدر این حقیقت می تواند در اخلاق و منش جامعه تغییر ایجاد نماید وابسته به حق یا ناحق بودن مساله تاریخی نیست . به نظر می رسد منوط کردن حقایق تاریخی به تاثیر در مباحث اخلاقی جامعه، چیزی غیر از تحریف را به بار نخواهد آورد .
3-هویت شیعی از نظر قم و تهران حتما بر پایه اصل تولی و تبری پایه گذاری شده و هیچ اختلافی در این باب در نهادهای فرهنگی(دینی) و اجتماعی(سیاسی) جامعه وجود ندارد . گفتمان برائتی بر اساس مخالف ستیزی جزو گفتمان های رایج رهبران انقلاب بوده و هست. رهبر معظم انقلاب هیچگاه برکوتاه آمدن از حق اشاره ای نکرده اند که شما بزرگوار این نظر را به ایشان نسبت می دهید . بهتر است وقایع تاریخی را خیلی راحت و البته مستند از دیدگاه تاریخی بنگریم و تصورات خود را به دیگران منسوب نسازیم .
4- در سالهای گذشته تغییر مفهوم رحلت حضرت زهرا(س) به شهادت ، غوغای عظیمی در کشور را باعث شده است . آیا به نظر شما معرفت به حضرت زهرا (س) افزایش نیافته ؟ آیا تکثیر برنامه ها و بزرگداشت ها رنگ فاطمی به شهرها نبخشیده؟ آیا دل سپردن به فاطمه(س) در بین آحاد مردم فزونی نگرفته ؟ تاثیر اخلاقی بالاتر از این ! مثال دیگر هفتم صفر است که چندسالی است با کناررفتن پرده از تحقیقات بزرگان، این روز برای گرامیداشت شهادت سبط نبی در سراسر کشور رنگ و بوی اهل بیتی به جامعه بخشیده است . از شما که افتخار شاگردی بزرگانی در قم را دارید که خود احیاگر این موارد هستند ،بسیار بعید به نظر میرسد که تاثیر تعظیم شعائر را نادیده انگارید .
5-اختلاف افکنی بین مراجع قم و تهران شبیه اختلاف افکنی بین مراجع قم و نجف امری است که غیر از خسران برای جامعه مومنین نتیجه دیگری در پی نخواهد داشت . هویت سیاسی تشیع غیر از هویت فرهنگی آن نمی تواند باشد و استفاده از این عبارات برای تمایز قائل شدن بین آنها باعث از بین رفتن وحدت در جامعه خود شیعه می شود. امید آنکه حضرتعالی مجدد در باب تقریب مطلوب تامل فرمایید .
غفر الله لنا و لکم
ششم آبان نود و هشت
جواد عبدل زاده
باسلام. احتراما یادداشت حضرتعالی در باب مناسبت روز 28 صفر در خبرگزاری مهر را مطالعه ودر این باب نکاتی به ذهن متبلور گردید که جهت تامل به حضور تقدیم می گردد :
1-باعنایت به تحصیلات حضرتعالی و همچنین کارهای پژوهشی و مطالعاتی شما در باب فرق و ادیان ، شایسته این بود که قضاوت در باب مسائل مطروحه در یک مذهب را برپایه فعالیت های ظاهری هیئات و تشکل ها و نهادها بنیان ننهاده و بلکه طبق اصل پژوهش به باطن و ریشه موضوع رجوع می فرمودید . طبعا با نگاهی بسیار سهل به مدارک تاریخی موجود، تفاوت شهادت با رحلت حتی در مدارک اهل سنت برای شما قابل مشاهده بوده و انتخاب را برایتان ممکن می نمود.
2-از یک پژوهش گر بسیار بعید به نظر میرسد که نتیجه بحث تاریخی را برثمر یا بی اثر بودن د راخلاق جامعه مرتبط نماید . پژوهش گر حق گرا بایستی نتیجه حقیقی تحقیق را ارائه نموده و از تاویل آن به غیرحق خودداری نماید.اینکه چقدر این حقیقت می تواند در اخلاق و منش جامعه تغییر ایجاد نماید وابسته به حق یا ناحق بودن مساله تاریخی نیست . به نظر می رسد منوط کردن حقایق تاریخی به تاثیر در مباحث اخلاقی جامعه، چیزی غیر از تحریف را به بار نخواهد آورد .
3-هویت شیعی از نظر قم و تهران حتما بر پایه اصل تولی و تبری پایه گذاری شده و هیچ اختلافی در این باب در نهادهای فرهنگی(دینی) و اجتماعی(سیاسی) جامعه وجود ندارد . گفتمان برائتی بر اساس مخالف ستیزی جزو گفتمان های رایج رهبران انقلاب بوده و هست. رهبر معظم انقلاب هیچگاه برکوتاه آمدن از حق اشاره ای نکرده اند که شما بزرگوار این نظر را به ایشان نسبت می دهید . بهتر است وقایع تاریخی را خیلی راحت و البته مستند از دیدگاه تاریخی بنگریم و تصورات خود را به دیگران منسوب نسازیم .
4- در سالهای گذشته تغییر مفهوم رحلت حضرت زهرا(س) به شهادت ، غوغای عظیمی در کشور را باعث شده است . آیا به نظر شما معرفت به حضرت زهرا (س) افزایش نیافته ؟ آیا تکثیر برنامه ها و بزرگداشت ها رنگ فاطمی به شهرها نبخشیده؟ آیا دل سپردن به فاطمه(س) در بین آحاد مردم فزونی نگرفته ؟ تاثیر اخلاقی بالاتر از این ! مثال دیگر هفتم صفر است که چندسالی است با کناررفتن پرده از تحقیقات بزرگان، این روز برای گرامیداشت شهادت سبط نبی در سراسر کشور رنگ و بوی اهل بیتی به جامعه بخشیده است . از شما که افتخار شاگردی بزرگانی در قم را دارید که خود احیاگر این موارد هستند ،بسیار بعید به نظر میرسد که تاثیر تعظیم شعائر را نادیده انگارید .
5-اختلاف افکنی بین مراجع قم و تهران شبیه اختلاف افکنی بین مراجع قم و نجف امری است که غیر از خسران برای جامعه مومنین نتیجه دیگری در پی نخواهد داشت . هویت سیاسی تشیع غیر از هویت فرهنگی آن نمی تواند باشد و استفاده از این عبارات برای تمایز قائل شدن بین آنها باعث از بین رفتن وحدت در جامعه خود شیعه می شود. امید آنکه حضرتعالی مجدد در باب تقریب مطلوب تامل فرمایید .
غفر الله لنا و لکم
ششم آبان نود و هشت
جواد عبدل زاده