به نام اویی که از اوامرش مشورت است در اجتماع
شورای اسلامی شهر و روستا نهادی ست که با وجود حضورش در قانون اساسی از همان آغازین روزهای تشکیل نظام جمهوری اسلامی ایران ، متاسفانه به علت تاخیر ظهورش در عمل،با مشکلات عدیده ای مواجه شده است .
تشریفاتی قلمداد شدن حتی از دید اعضایش در ساحت اندیشه، به علت عدم باورداشت لازم نسبت به جایگاه شورا در اداره شهر – عملیاتی نشدن تصمیمات به علت جایگاه ضعیف شورا در عرصه عملی مدیریت شهری درحضور نهادهای فربه ای که عمرشان بر عمر کوتاه شورا می چربیده– بروز بحران های سیاسی و مالی در جمع منتخبین شوراها به خاطر نداشتن فرهنگ مدیریت جمعی و ظرفیت شخصیتی لازم مدیریتی- عدم نظارت دستگاه های ناظر برشورا به علت عدم جدی پنداری نهاد شوراها و بوجود آمدن انحراف ، از جمله این مشکلات هستند .
چهاردوره برپایی شورا باعث استحکام جایگاه آن و تثبیت برگزاری منظم انتخابات و تشکیل به موقع شورا ها در عمل ، طبق متن قانون شده که جای بسی شکردارد و صیانت از تداوم عملیاتی شدن این قانون .
در کنار این کمیت مناسب، لازم می نمود که رشد کیفی شورا ها را ناظر باشیم که متاسفانه به علت عملکرد ضعیف منتخبین در دوره های گذشته و فرصت سوزی به دلیل عدم تخصص و آبروسوزی به دلیل پیگیری مطامع شخصی به جای مصالح کلان اجتماعی و اهداف شوراها توسط برخی منتخبین و ایجاد بحران های سیاسی و مالی شورا بجز انتخاب تثبیت شده 4 ساله به هیچکدام از بندهای قانونی (قانونی که در حسرت بازنگری جامع می باشد ) نرسیده است.
چرا چهاردوره برپایی شورا هنوز نتوانسته مقدمه چین تشکیل مدیریت واحد شهری باشد ؟
چرا باوجود قریب به دو دهه فعالیت نهادی مردمی، هنوز شاهد سایه سنگین نهادهای زیردست خود بر خویش می باشد ؟
چرا شوراها به جای خط دهی به مدیریت های شهری از برای حفظ موجودیت خود، هنوز مجبور به خط گیری از نهادهای زیرمجموعه خود هستند ؟
چرا شوراها با وجود التزام قانونی ، هنوز پای نظارتشان می لنگد ؟
چرا ارتباط شورا ها با مردم منحصر به اخذ تخفیف در قبوض عوارض شهری و مجوز اخذ نصب بنر و برگزاری برنامه های محله ای شده است ؟
همیشه برای اصلاح، شناخت ریشه مشکل نخستین قدم می باشد . واقعیت این است که همانطوریکه مردم با حضور دلگرم کننده خویش باعث حیات طرح انتخابات شوراها و احیای یکی از جایگاه های تعریفی قانون، شده اند ، اما مشکلات شورا نیز از همین مردم نشات گرفته است . آیا اگر دقت و حساسیت لازم در انتخاب اعضای شوراها در دوره های قبلی وجود داشت و شوراها به جای انتخاب منتخبینی ناشی از نسبت های سببی و نسبی و قومی و صنفی و جلوه های فریبنده انتخاباتی ، منصب های دولتی و القاب اجتماعی و وعده های ظاهری ، شاهد منتخبان متخصص بود مشکلات حال و گذشته شکل می گرفت ؟
انتخابات در راه است . شلوغ تر از همه انتخابهای قبلی .
آیا قرار است بازهم به نام ها و عکس ها و القاب رای دهیم ؟آیا قرار است بازهم به مدال ها و نسبت ها و فامیل ها رای بدهیم ؟آیا قرار است بازهم به امتحان پس داده ها رای دهیم ؟آیا قرار است مفسدان اقتصادی و ساکتین در قبال فساد عظیم مالی شهرداری را بازهم ابقاء در صندلیشان نماییم؟
انتخاب در راه است.
آیا به رنگها رای خواهیم داد؟آیا جهت های سیاسی رای خواهند آورد ؟آیا امضای برخی مقامات و مسئولین مملکتی ،حال و گذشته، رای ما را به نام افراد دلخواه خود اختصاص خواهند داد؟
انتخابات در راه است و شورا محل اجتماع نمایندگان یک شهر ، ازبرای مدیریت آن است مدیریتی رشد محور ، شکوفاکننده ذخایر شهری و حفط کننده دارایی های آن و اعتباربخش ساکنین و هویت بخش شهر.
شورا محلی برای خدمت است، نه حاکمیت رابطه و نفس . شورا محلی برای رعایت عدالت اجتماعی است نه فساد اخلاقی و اجتماعی و مالی .شورا تبلور وجه و شخصیت یک شهر است ، نه محل خود نمایی ها و قدرت طلبی ها و میز چسبی ها و منصب هبه کردن ها .
انتخابات 96 در راه است با چند خاصیت:
1) فساد مالی برخی اعضای شورای حاضر و مقامات ارشد شهرداری و سکوت تعجب برانگیز سایر اعضاء و عدم کتابت نامه استعفای مدیریت شهری، که مطمئنا لزوم تغییر کلی در چینش اعضای شورا را فریاد می زند .
2) قطع ارتباط اعضاء با جامعه و خلاصه شدن ارتباط اعضای شورا با ولی نعمتان خود در نصب بنر تبریک و تسلیت و مصاحبه ها و جلسات هفته های قبل از انتخابات که مطمئنا چراغ تغییر را روشن نموده است .
3) درراه بودن 2018 برای تبریز و لزوم فعالیت عملی به جای شعار و طراحی آرم و جوایز ژورنالیستی .
4) جلوه گر شدن انتخابات لیستی در انتخابات مجلس در سال گذشته و احتمال نمود آن در انتخابات آتی شوراها .
انتخابات در راه است و یک تصمیم ضروری از طرف جامعه لازم : تصمیم اجتماع به انتخاب افرادی مزین به علم و تخصص– توان مدیریت – سلامت نفس و مردم شناس و مردم دار.
بیایید عدالت را در انتخاب رعایت کنیم . بیایید ظالم در حق شهر خویش با انتخاب نادرست خویش نباشیم . بیایید لایقان این مقام را با رای خویش به صندلی شورا بنشانیم .
باورکنیم که انتخاب فرد غیر متخصص با وجود تعهد ظاهری ، خیانتی است آشکار و ظلمی است عظیم . شهر ما امروز نیازمند متخصصین آشنا با علم شهرسازی ، مدیریت ، اقتصاد ، فرهنگ ، مذهب ، تجارت ، صنوف ،سلامت ، توریست و تاریخ می باشد . بیایید لیستی تهیه کنیم که بزرگان این علوم را گردهم آوریم تا فارغ از بازی های جناحی و رنگی ، به فکر خدمت به شهر و آبادانی خاک خویش باشند . بیایید به لیست رای دهیم ولی لیستی شامل متخصصان امر نه لیست های سیاسی . باورکنیم که اصول و اعتدال امروزشهر ما چنین اقتضایی دارد .
تعداد اعضای قابل انتخاب به حدی هست که به جای علقه ها و خواست های شخصی خود ، به نیاز های مدیریت شهری خود اندیشیده و با انتخاب متخصصان در رشته های گوناگون مورد نیاز ، نسخه لازم را خود برای بیماری جامعه خویش بپیچیم .
و فردا از آن ماست به شرط آنکه بخواهیم باتکیه بر علم و همت بر عمل .
شورای اسلامی شهر و روستا نهادی ست که با وجود حضورش در قانون اساسی از همان آغازین روزهای تشکیل نظام جمهوری اسلامی ایران ، متاسفانه به علت تاخیر ظهورش در عمل،با مشکلات عدیده ای مواجه شده است .
تشریفاتی قلمداد شدن حتی از دید اعضایش در ساحت اندیشه، به علت عدم باورداشت لازم نسبت به جایگاه شورا در اداره شهر – عملیاتی نشدن تصمیمات به علت جایگاه ضعیف شورا در عرصه عملی مدیریت شهری درحضور نهادهای فربه ای که عمرشان بر عمر کوتاه شورا می چربیده– بروز بحران های سیاسی و مالی در جمع منتخبین شوراها به خاطر نداشتن فرهنگ مدیریت جمعی و ظرفیت شخصیتی لازم مدیریتی- عدم نظارت دستگاه های ناظر برشورا به علت عدم جدی پنداری نهاد شوراها و بوجود آمدن انحراف ، از جمله این مشکلات هستند .
چهاردوره برپایی شورا باعث استحکام جایگاه آن و تثبیت برگزاری منظم انتخابات و تشکیل به موقع شورا ها در عمل ، طبق متن قانون شده که جای بسی شکردارد و صیانت از تداوم عملیاتی شدن این قانون .
در کنار این کمیت مناسب، لازم می نمود که رشد کیفی شورا ها را ناظر باشیم که متاسفانه به علت عملکرد ضعیف منتخبین در دوره های گذشته و فرصت سوزی به دلیل عدم تخصص و آبروسوزی به دلیل پیگیری مطامع شخصی به جای مصالح کلان اجتماعی و اهداف شوراها توسط برخی منتخبین و ایجاد بحران های سیاسی و مالی شورا بجز انتخاب تثبیت شده 4 ساله به هیچکدام از بندهای قانونی (قانونی که در حسرت بازنگری جامع می باشد ) نرسیده است.
چرا چهاردوره برپایی شورا هنوز نتوانسته مقدمه چین تشکیل مدیریت واحد شهری باشد ؟
چرا باوجود قریب به دو دهه فعالیت نهادی مردمی، هنوز شاهد سایه سنگین نهادهای زیردست خود بر خویش می باشد ؟
چرا شوراها به جای خط دهی به مدیریت های شهری از برای حفظ موجودیت خود، هنوز مجبور به خط گیری از نهادهای زیرمجموعه خود هستند ؟
چرا شوراها با وجود التزام قانونی ، هنوز پای نظارتشان می لنگد ؟
چرا ارتباط شورا ها با مردم منحصر به اخذ تخفیف در قبوض عوارض شهری و مجوز اخذ نصب بنر و برگزاری برنامه های محله ای شده است ؟
همیشه برای اصلاح، شناخت ریشه مشکل نخستین قدم می باشد . واقعیت این است که همانطوریکه مردم با حضور دلگرم کننده خویش باعث حیات طرح انتخابات شوراها و احیای یکی از جایگاه های تعریفی قانون، شده اند ، اما مشکلات شورا نیز از همین مردم نشات گرفته است . آیا اگر دقت و حساسیت لازم در انتخاب اعضای شوراها در دوره های قبلی وجود داشت و شوراها به جای انتخاب منتخبینی ناشی از نسبت های سببی و نسبی و قومی و صنفی و جلوه های فریبنده انتخاباتی ، منصب های دولتی و القاب اجتماعی و وعده های ظاهری ، شاهد منتخبان متخصص بود مشکلات حال و گذشته شکل می گرفت ؟
انتخابات در راه است . شلوغ تر از همه انتخابهای قبلی .
آیا قرار است بازهم به نام ها و عکس ها و القاب رای دهیم ؟آیا قرار است بازهم به مدال ها و نسبت ها و فامیل ها رای بدهیم ؟آیا قرار است بازهم به امتحان پس داده ها رای دهیم ؟آیا قرار است مفسدان اقتصادی و ساکتین در قبال فساد عظیم مالی شهرداری را بازهم ابقاء در صندلیشان نماییم؟
انتخاب در راه است.
آیا به رنگها رای خواهیم داد؟آیا جهت های سیاسی رای خواهند آورد ؟آیا امضای برخی مقامات و مسئولین مملکتی ،حال و گذشته، رای ما را به نام افراد دلخواه خود اختصاص خواهند داد؟
انتخابات در راه است و شورا محل اجتماع نمایندگان یک شهر ، ازبرای مدیریت آن است مدیریتی رشد محور ، شکوفاکننده ذخایر شهری و حفط کننده دارایی های آن و اعتباربخش ساکنین و هویت بخش شهر.
شورا محلی برای خدمت است، نه حاکمیت رابطه و نفس . شورا محلی برای رعایت عدالت اجتماعی است نه فساد اخلاقی و اجتماعی و مالی .شورا تبلور وجه و شخصیت یک شهر است ، نه محل خود نمایی ها و قدرت طلبی ها و میز چسبی ها و منصب هبه کردن ها .
انتخابات 96 در راه است با چند خاصیت:
1) فساد مالی برخی اعضای شورای حاضر و مقامات ارشد شهرداری و سکوت تعجب برانگیز سایر اعضاء و عدم کتابت نامه استعفای مدیریت شهری، که مطمئنا لزوم تغییر کلی در چینش اعضای شورا را فریاد می زند .
2) قطع ارتباط اعضاء با جامعه و خلاصه شدن ارتباط اعضای شورا با ولی نعمتان خود در نصب بنر تبریک و تسلیت و مصاحبه ها و جلسات هفته های قبل از انتخابات که مطمئنا چراغ تغییر را روشن نموده است .
3) درراه بودن 2018 برای تبریز و لزوم فعالیت عملی به جای شعار و طراحی آرم و جوایز ژورنالیستی .
4) جلوه گر شدن انتخابات لیستی در انتخابات مجلس در سال گذشته و احتمال نمود آن در انتخابات آتی شوراها .
انتخابات در راه است و یک تصمیم ضروری از طرف جامعه لازم : تصمیم اجتماع به انتخاب افرادی مزین به علم و تخصص– توان مدیریت – سلامت نفس و مردم شناس و مردم دار.
بیایید عدالت را در انتخاب رعایت کنیم . بیایید ظالم در حق شهر خویش با انتخاب نادرست خویش نباشیم . بیایید لایقان این مقام را با رای خویش به صندلی شورا بنشانیم .
باورکنیم که انتخاب فرد غیر متخصص با وجود تعهد ظاهری ، خیانتی است آشکار و ظلمی است عظیم . شهر ما امروز نیازمند متخصصین آشنا با علم شهرسازی ، مدیریت ، اقتصاد ، فرهنگ ، مذهب ، تجارت ، صنوف ،سلامت ، توریست و تاریخ می باشد . بیایید لیستی تهیه کنیم که بزرگان این علوم را گردهم آوریم تا فارغ از بازی های جناحی و رنگی ، به فکر خدمت به شهر و آبادانی خاک خویش باشند . بیایید به لیست رای دهیم ولی لیستی شامل متخصصان امر نه لیست های سیاسی . باورکنیم که اصول و اعتدال امروزشهر ما چنین اقتضایی دارد .
تعداد اعضای قابل انتخاب به حدی هست که به جای علقه ها و خواست های شخصی خود ، به نیاز های مدیریت شهری خود اندیشیده و با انتخاب متخصصان در رشته های گوناگون مورد نیاز ، نسخه لازم را خود برای بیماری جامعه خویش بپیچیم .
و فردا از آن ماست به شرط آنکه بخواهیم باتکیه بر علم و همت بر عمل .